20.11.2012 / 23.53

Şimdi saat yalnızlığa çalıyor... Ömür günden güne değişirken, mutluluğu resmi de bulanıklaşıyor sanki.Şimdi, kim olduğumu sorgulama zamanı... Bıraktım yine kendimi.Gittiği yere kadar derken kendime, mutluluk uzaklaşıyor galiba.Halbuki dün yanımdaydı.Tutamadım.Ellerim kanadı, çok uğraştım ama tutamadım.Vakit yine mucizeleri bekleme vakti... Çabalıyorum işte... 'Gitme' diye haykırsam, duyar mı ki sesimi ? Mutluluk neydi bilemedim aslında... Ben çok mutluyken, sevgili mutlu değilse ne yapmak gerekirdi ? Karşılık beklemek mi yoksa mutlu etmek mi ? Öyle değil sanırım. Ama sahte gülüşler, göz boyayan hediyeler, yapmacık tavırlar kandırır insanı.Anlayamazsın... Şimdi iyi niyetlerimi bir bir sorgulamaya başladım tekrar... Olsun oğlum olsun... Ne olacaksa olsun !