13.12.2012 / 08.56

Evet evet. Haklısın, bizsiz hayatına devam eden insanları düşünüp de üzülmemek gerek aslında. Tıpkı senin bensizlikten acı çekmemen gibi.Tıpkı senin hiç yaşanmamış gibi davranman gibi... Ama ben yapamıyorum bi türlü bunu.Sensizliğe üzülmemek gibi bi oyun oynayamıyorum kendimle.Kimi düşünüyosun bilmiyorum, aklında biri var bunu görebiliyorum ama kim... Bu işte canımı yakan... Ben sensizlikle savaşırken senin aklında başka birinin olması... Belki de yanılıyorum, paranoya yapıyorum kendimce ama hislerim çok kuvvetlidir bazen. Neyse işte, yokluğun canımı yakmaya devam ediyo halâ... Seni çok özledim, geri dön !

12.12.2012 / 00.00

Bırak işine gelmesin, içine doğar belki. Bişeyleri yazabilmek ne kadar zor Halbuki sessiz kaldığımda şarkı gibi diziliyor kelimeler. Bana seni, sana beni anlatıyorum. Düne ait. Bize ait gülümsemeler. Ama mutsuzsun. Şimdi ben de... Halbuki sendin abı-hayat diye içtiğim. Sonsuzluğun adı. Ve mutluluk kaynağı... Hayallerimdesin sorun değil. Aslında hiç de gitmedin hani. Ne güzel duygu ne büyük haz şu 'sen' hayali. Saklasan da hislerini, kalemini İzliyorum hala seni. Kaç ! İstersen daha uzağa ! Daha da daha da... Ya da gel. Daha yakınıma.En yakınıma. Yerin aynı zira. Ben senin, sen de benim. Belki değil hepsi zaten hayal. Yoksun. Gitmişsin. İçinde ne var, kim var Bilmesem de güzeliz hala... Ama acıyor. Kanıyorum ve geçmiyor bir türlü. Çünkü söylemiştim. Bugüne kadar gördüklerini unut diye Farklıyım ben. Kopamam kolay kolay, Unutamam. Çünkü sen de benimdin. Kızgın değilim sana, biliyorum içindeki savaşı. Ama o savaş bittiğinde yeniden beraber olalım ne olur... Küllerimizden doğarız. Yeniden güleriz. Ve isim veririz mutluluğa, 'biz' diye belki...

10.12.2012 / 03.21

Sensiz birgün daha geçti işte.Yatağımdayım... Yalnız uyumak çok zoruma gidiyo bi bilsen... Halbuki 'tatlı rüyalar meleğim' deyip de uyumak isterdim sana.Günlerim inanılmaz sıkıcı ve sessiz.Koltuğun aynı köşesinde seni izleyerek ve sigara içerek bitiriyorum günlerimi.Gerisi de uykudan ibaret.Zaten canım da hiçbişey istemiyo.Gittiğinden beri ne l&m ne behzat ç. izlemedim mesela... Tadı yokki hiçbişeyin sensiz.'Gönül bi bağlanmış ki sorma !' Bana gurursuz deme nolur... Benden bıkma... Ama o açık çeki yine vericem sana: ne olur geri dön... İstediğin zaman... Ama çok da gecikme çünkü zaman ilaç olmak yerine günden güne bitiriyo beni.Ve ben galiba, sensiz yapamıyorum sevgilim... Seni çok özledim.

04.12.2012 / 20.04

Kaçıyorum işte.neyden kaçtığımı bilmesem de... Evim bir çilehane.dört duvar tek arkadaş.suskunum.çığlık çığlığa suskunum.'gel' diye haykıra haykıra susuyorum.belki duyuyorsun hala... Sesim sende.yıldızlara bakarak çağırıyorum seni, beni ve bizi... Yok musun ? İnanamıyorum halâ... Ama ben aynı yerde... Yokluğuna aldırış etmeden bu soğukta, bir köpek kadar çıplak ve titreyerek seni bekliyorum aslında.

27.11.2012 / 21.49

Yoksun işte. Şarkıya bak. Zor ! Zor kadere emanet ettim seni. Sen benim kördüğümüm, tutamadığım gözyaşım... Neden yanımda değilsin ki ? Ben sana ne yaptım ? Yokluğun çok soğuk. Gülmek, eğlenmek imkansız ve anlamsız. Zoruma gidiyo. Geri gel sevgilim. Ne olur geri gel...

20.11.2012 / 23.53

Şimdi saat yalnızlığa çalıyor... Ömür günden güne değişirken, mutluluğu resmi de bulanıklaşıyor sanki.Şimdi, kim olduğumu sorgulama zamanı... Bıraktım yine kendimi.Gittiği yere kadar derken kendime, mutluluk uzaklaşıyor galiba.Halbuki dün yanımdaydı.Tutamadım.Ellerim kanadı, çok uğraştım ama tutamadım.Vakit yine mucizeleri bekleme vakti... Çabalıyorum işte... 'Gitme' diye haykırsam, duyar mı ki sesimi ? Mutluluk neydi bilemedim aslında... Ben çok mutluyken, sevgili mutlu değilse ne yapmak gerekirdi ? Karşılık beklemek mi yoksa mutlu etmek mi ? Öyle değil sanırım. Ama sahte gülüşler, göz boyayan hediyeler, yapmacık tavırlar kandırır insanı.Anlayamazsın... Şimdi iyi niyetlerimi bir bir sorgulamaya başladım tekrar... Olsun oğlum olsun... Ne olacaksa olsun !